vrijdag 25 februari 2011

Vóór of tegen

We mogen weer stemmen. Joepie! Waarom heb ik er dan geen zin in? De verkiezingen voor de provinciale staten kampen al decennia met een lage opkomst. De provincie leeft niet bij de meeste mensen, is "onzichtbaar". Bovendien kiezen we feitelijk - maar dan wel indirect ("getrapt") - voor de samenstelling van de Eerste Kamer. Allemaal oud nieuws, zult u zeggen. Waarom dan juist nu deze specifieke afkeer?

Ten eerste gaan in het huidige politieke klimaat de verkiezingen voor Provinciale Staten (#PS2011) helemaal niet en nog minder dan anders over de Provinciale Staten (zie de aanwezigheid in de media van landelijke partijbaronnen en -kanonnen). #PS2011 gaat - nu meer dan ooit - eigenlijk om de samenstelling van de Eerste Kamer, ook wel Senaat genoemd. En door de polarisatie, waarbij regerende partijen en oppositie heftig met elkaar rivaliseren, is het in feite ook geen verkiezingen voor de Eerste Kamer maar voor de Tweede Kamer. En omdat we het kabinet een voet willen dwarszetten dan wel ondersteunen (afhankelijk van je politieke kleur), gaat het dus ook niet om de Tweede Kamer, maar om het kabinet: ben je vóór dit kabinet of tegen. En omdat dat kabinet een monstrueuze gedoogconstructie is, met behulp van een beweging met duidelijk fascistoïde kenmerken, gaat het dus uiteindelijk om Geert Wilders, een zwart gat dat alle energie naar zich toezuigt. Hij heeft het dus toch weer voor elkaar gekregen.

Daarnaast vertonen alle partijen, van links tot rechts, in hun campagnes een ten hemel schreiend simplisme. Kijk alleen maar naar de leuzen op de aanplakborden. Ik citeer er willekeurig enkele uit mijn eigen regio: "Sociaal werkt beter" (PvdA), "Kies voor de toekomst" (GL), "Nederland kan verstandiger" (D66), "Hoe meer CDA, hoe minder/meer ..." (enkele variaties), "Zeker nu" (VVD, deze slogan gaat al langer mee). Allemaal leuzen waar ik als burger niet warm of koud van word. Van de SP heb ik geen slogan gezien, of hij is nog sneller aan het geheugen ontschoten. Wat betekent het allemaal? Niets! Wat kun je er als kiezer mee? Niets!

En toch zul je de gang naar de stembus moeten maken. Afhankelijk van je politieke voorkeur kun je namelijk ervoor zorgen dat dit kabinet het moeilijk dan wel makkelijk krijgt. Dat is ook wat de meeste landelijke media ons steeds voorschotelen: vóór, tegen, vóór, of toch maar tegen? Kan het nog demotiverender?

0 reacties:

Een reactie plaatsen